محمود دولت آبادی 1353 : تا یگانگی مردم چند فرسنگ است ؟ چند ده فرسنگ آیا؟

Standard

…اما نکته ای که همیشه آزاردهنده است, بیگانگی مردم ولایت ما است, نسبت بهم, و گاهی بدبینی های توام با تحقیرهای کینه توزانه. اینکه کمتر به یکدیگر نظر خوش دارند. جوری دشمنی بیهوده و دردناک. وقتی فکرش را میکنم میبینم, می باید بسیار کار ضمنی و موذیانه روی فرهنگ ما شده باشد, تا ناکسانی توفیق یافته باشند به این صورت غم انگیز مردم ما را از هم, از خود دور گردانند. می باید حساب شده این کار شروع شده و ادامه یافته باشد تا اینکه جهت کینه مردم را از دشمن به خود برگردانده باشد, کینه ای مضحک و در عین حال فجیع ! تقویت بیگانگی مردم, نسبت به خود بی سببی نیست. این تفرقه خود اطمینان بخش ترین پایگاه بوده و هست برای بیگانگان و مهاجمان. مردم را از یکدیگر بیزار کردن ! چه سمی ثمر بخش تر از این ! ؟ منطقه بجای طبقه ! تبار بجای تنخار ! اگر پای صحبت مردم همدان بنشینی, از خصومت خود با کرمانشاهیان میگویند! اگر در چالوس باشی, شاهد بدزبانی ایشان به گیلانی ها هستی ! و هر گاه با مردم رضائیه هم سخن بشوی , بدگوئی از تبریزیان آغاز میشود ! در زاهدان که نشسته ای , شاهد بدزبانی فلان کاسب گنابادی به بلوچ هستی. حرف زابلی را که با خراسانی میزنی, چنان از زابلی یاد میشود که پنداری صدها بار به محله ناوغونی ها در مشهد شبیخون زده است ! نمیدانم این تخمه نادرست در کدام زمینه مساعد رشد یافته است ؟ در ملوک الطوایفی آیا ؟ شاید ! با تقویت بیگانه آیا ؟ حتماً . دریغا, همچنان ادامه دارد ! تا یگانگی مردم چند فرسنگ است ؟ چند ده فرسنگ آیا؟ …. بخشی از «دیدار بلوچ» , اثر محمود دولت آبادی , سال1353

Image

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s